Transformatory powstają na bazie indukcji elektromagnetycznej. Składa się z żelaznego rdzenia ułożonego na siebie blachami ze stali krzemowej (lub blachy ze stali krzemowej) oraz dwóch zestawów cewek owiniętych wokół rdzenia żelaznego. Żelazny rdzeń i cewki są od siebie izolowane bez żadnego połączenia elektrycznego.
Cewka łącząca transformator z zasilaczem nazywana jest cewką pierwotną (lub stroną pierwotną), a cewka łącząca transformator z urządzeniem elektrycznym to cewka wtórna (lub strona wtórna). Gdy pierwotna cewka transformatora jest podłączona do źródła prądu zmiennego, w rdzeniu żelaznym powstają zmieniające się linie siły magnetyczne.
Ponieważ cewka wtórna jest nawinięta na tym samym żelaznym rdzeniu, a linia siły magnetycznej przecina cewkę wtórną, na cewce wtórnej musi zostać wygenerowana indukowana siła elektromotoryczna, powodująca pojawienie się napięcia na obu końcach cewki. Ponieważ linie pola magnetycznego są naprzemienne, napięcie cewki wtórnej również się zmienia. A częstotliwość jest dokładnie taka sama jak częstotliwość sieciowa.
Teoretycznie udowodniono, że stosunek napięć między cewką pierwotną a wtórną transformatora jest powiązany z stosunkiem zwojów cewki pierwotnej i cewki wtórnej, co można wyrazić następującym wzorem:
Napięcie cewki pierwotnej / napięcie cewki wtórnej = zwoj cewki pierwotnej / zwoj cewki wtórnej
Wyjaśnij, że im więcej skrętów, tym wyższe napięcie. W związku z tym można zauważyć, że cewka wtórna jest mniejsza niż cewka pierwotna, która jest transformatorem obniżającym poziom. Przeciwieństwem jest transformator podwyższający.